میخوام یه چالش درست کنم برای خودم. اگه دوست دارین همراه بشین!
چالش تلاش برای مهاجرت. که میخوام تا سه ماه اینده استارتش رو بزنم. من چندین ساله که دنبال پروسه ی مهاجرتم. هر بار که نزدیک شدم بهش یه طورایی جا زدم. اخرین بار هم همین دو ماه پیش بود که به خاطر ازدواجم قید پذیرشی که گرفته بودم رو زدم و موندم ایران.
این دفعه ولی فرق داره. شک ندارم. شک ندارم که میشه و میتونم. فقط باید مرتب و منظم عمل کنم. در قدم اول باید بفهمم کدوم کشورها ویزای همراه میدن. اونم خیلی زود. بعدش میشه بقیه ش رو پیگیری کرد. تا الان یه چیزایی دستم اومده. اما باید بیشتر تحقیق کنم.
بعدش باید رزومه م رو سر و سامون بدم. یه چیزایی واضحا داخلش کمه. باید روش کار کنم. فعلا دونستن این دو قدم بهتره از هرچیز دیگه ای…
توانی ندارم. انرژیم پایینه. اضطراب دارم. آه. چقدر انرژی های منفی…
صبح دوباره سر کار میرم. صبح فردا صبح عجیبیست برام. چقدر دلتنگت میشم. چقدر میترسم از نبودنت…
اولین تلاشم رو کردم
خیلی خوشحالم
این دفعه هم میشه. میدونم. امید دارم. امیدوارم. خیلی زیاد خیلی زیاد. دارم تلاش میکنم دوباره برای مهاجرت. این دفعه دیگه باید بشه. شک ندارم
این ایده هایی که تو اینستا برای پول در اوردن از یوتیوب تبلیغ میکنن چقدر میتونن فیک باشن دیگه؟
یکیشون رو اومدم امتحان کنم. نزدیک دو ساعته دنبال یه سایتی میگردم که رایگان بتونم توش ویدیو با پرامپت تولید کنم. و خب طبیعیه که نیست
خلاصه… نگم برات. از خواب دارم هلاک میشمممم
من همین اواخر بین ارزوی همیشگی خودم و ارزوی پدر و مادرم انتخاب کردم که ارزوی اونا رو برآورده کنم. البته از حق نگذریم ارزوی اونا ارزوی درجه پایین تر منم بود. نمیدونم. هنوز نمیدونم عواقب تصمیمم چیا باشه. فقط اینو میدونم که هر تصمیمی میگرفتم، هرررر تصمیمی، عواقب خودش رو میداشت…
+ این روزا دلم گرفته. بد هم گرفته:(