نوشته بودم که نقطه ی تاریکم رو نمیدونم چیکارش کنم...
خب یه نقطه ی تاریک جدید اضافه شد. که بابتش خودمو سرزنش کنم...
شاعر در جایی میگه:
آخه تو که تنها نمیشی تو دلت قرصه
تو اگه بخوای پر میشه دورت بشمار سه
ولی حالا بر عکس تو من کیو دارم
کی حالمو میپرسه؟
حکایت ماست...
تو نور منی بین این همه سایه
بس کن عزیزم گوشه کنایه...