مگو نامه!

به بزرگى خودتون ببخشین...

مگو نامه!

به بزرگى خودتون ببخشین...

فانتزى طور!

شاید هم عجیب باشد ولى دلم یک چاى داغِ داغ خواست، در یک هواىِ سردِ سرد، در یک کافه ى آشنا، در کنار یک آدمى که سر تا پایش ناشناس است...

پ.ن : خدایا به من یک عالمه صبر زیاد بده...

نظرات 0 + ارسال نظر
برای نمایش آواتار خود در این وبلاگ در سایت Gravatar.com ثبت نام کنید. (راهنما)
ایمیل شما بعد از ثبت نمایش داده نخواهد شد